ISLAMABAD : Usaha penstabilan terbaru Pakistan yang disokong IMF telah bertepatan dengan tekanan yang semakin meluas terhadap ekonomi sebenar, apabila pengeluar memetik kos kuasa yang tinggi, cukai yang tinggi dan ketidakpastian dasar sementara beberapa syarikat multinasional mengurangkan atau menstruktur semula operasi tempatan. Tabung Kewangan Antarabangsa mengatakan Kemudahan Dana Lanjutan 37 bulannya, yang diluluskan pada 25 September 2024, bertujuan untuk membina semula rizab, meluaskan asas cukai dan memulihkan daya maju sektor tenaga, tetapi beban pelarasan telah dirasai dengan ketara oleh kilang dan pengguna.
Pakistan telah berulang kali kembali kepada IMF selama beberapa dekad, menekankan tekanan imbangan pembayaran yang kronik dan kutipan cukai yang lemah. IMF menyenaraikan 25 pengaturan untuk Pakistan sejak ia menyertai pada tahun 1950, satu rekod yang telah mengakar kitaran penstabilan berkala. Program semasa telah digandingkan dengan pembaharuan yang merangkumi dasar fiskal yang lebih ketat dan perubahan dalam penetapan harga tenaga, langkah-langkah yang menambah baik penunjuk makro di atas kertas sambil meningkatkan kos operasi merentasi industri intensif tenaga.
Kumpulan perindustrian dan pelaporan tempatan telah menggambarkan penutupan meluas di beberapa bahagian kawasan pembuatan, terutamanya dalam kalangan unit kecil dan sederhana yang bergantung pada elektrik grid dan input import. Persatuan perniagaan telah menyalahkan tarif yang tinggi, kos pembiayaan dan penguatkuasaan yang tidak konsisten sebagai punca pengurangan pengeluaran dan kehilangan pekerjaan, dengan tekstil berulang kali disebut sebagai sektor yang berada di bawah tekanan walaupun peranan utamanya dalam pendapatan eksport. Corak ini telah menambah tekanan ke atas pendapatan isi rumah yang telah terhakis oleh inflasi dan kelemahan mata wang selama bertahun-tahun.
IMF telah menunjukkan penstabilan yang boleh diukur sejak program itu bermula. Dalam kenyataan 8 Disember 2025, ia berkata usaha dasar Pakistan telah menghasilkan "kemajuan yang ketara" dalam membina semula keyakinan, dengan memetik lebihan primer sebanyak 1.3% daripada KDNK pada tahun fiskal 2025 dan rizab kasar sebanyak $14.5 bilion pada akhir TK25, meningkat daripada $9.4 bilion setahun sebelumnya. Dana itu berkata keputusan lembaga pengarahnya membolehkan pengeluaran segera kira-kira $1 bilion di bawah EFF dan kira-kira $200 juta di bawah kemudahan daya tahan, menjadikan pengeluaran gabungan kepada kira-kira $3.3 bilion.
Kemerosotan industri dan penurunan korporat
Walaupun penampan makro bertambah baik, satu siri langkah korporat berprofil tinggi mengetengahkan cabaran dalam persekitaran perniagaan. Careem, syarikat e-hailing yang berpangkalan di Timur Tengah yang dimiliki oleh Uber, berkata pada Jun 2025 bahawa ia akan menggantung perkhidmatan e-hailing Pakistannya pada 18 Julai, dengan memetik cabaran ekonomi, persaingan yang semakin meningkat dan kekangan modal. Penggantungan itu menamatkan hampir sedekad operasi yang bermula pada tahun 2015 dan menggariskan tekanan ke atas sektor permintaan pengguna dan teknologi Pakistan.
Dalam barangan pengguna, Gillette Pakistan berkata pada 2 Oktober 2025 bahawa ia akan menilai potensi penyahsenaraian daripada Bursa Saham Pakistan selepas syarikat induknya, Procter & Gamble, memutuskan untuk menghentikan perniagaannya di Pakistan sebagai sebahagian daripada program penstrukturan semula global. P&G berkata ia akan menghentikan aktiviti pembuatan dan komersial serta bergantung pada pengedar pihak ketiga untuk terus berkhidmat kepada pelanggan. Perubahan sedemikian mengurangkan jejak pengeluaran tempatan dan boleh melemahkan rangkaian pembekal yang dibina di sekitar pembuatan tempatan.
Pelupusan pelaburan sektor tenaga juga telah ketara. Shell mengumumkan pada November 2023 bahawa ia bersetuju untuk menjual 77.42% pegangan majoritinya dalam Shell Pakistan Limited kepada Wafi Energy dari Arab Saudi, sebahagian daripada keluarnya yang lebih luas daripada pasaran sementara menunggu kelulusan dan proses penyiapan. Pada Ogos 2024, TotalEnergies bersetuju untuk menjual 50% pegangannya dalam Total PARCO Pakistan Limited kepada pedagang komoditi Gunvor Group, satu perjanjian yang memerlukan pelepasan kawal selia dan mengekalkan operasi runcit di bawah penjenamaan sedia ada untuk tempoh terhad.
Matlamat program dan pertukaran di lapangan
IMF telah merangka pakej pembaharuan ini berdasarkan daya saing jangka panjang, termasuk meluaskan asas cukai, memperkukuh persaingan dan mereformasi perusahaan milik negara, terutamanya dalam sektor tenaga. Keutamaan tersebut menangani ketidakseimbangan fiskal dan luaran yang telah lama berlarutan, tetapi kesan jangka pendeknya ialah kecairan yang lebih ketat dan kos pentadbiran yang lebih tinggi di beberapa bahagian ekonomi. Bagi pengeluar yang mempunyai margin yang tipis dan akses terhad kepada pertukaran asing, gabungan cukai, tarif dan beban pematuhan telah disebut sebagai faktor penentu dalam mengurangkan output atau menggantung operasi.
Persoalan segera bagi pembuat dasar adalah bagaimana untuk memelihara kapasiti perindustrian dan pekerjaan sambil memenuhi penanda aras program yang bertujuan untuk membuka pembiayaan luaran dan mengurangkan risiko mungkir. Kebergantungan berulang Pakistan terhadap program IMF telah menjadikan penjujukan pembaharuan menjadi sukar dari segi politik dan ekonomi, terutamanya apabila pelarasan harga menjejaskan elektrik, bahan api dan keperluan lain. Dengan penstrukturan semula korporat dan penutupan kilang yang menarik perhatian orang ramai, kerajaan menghadapi penelitian yang semakin meningkat mengenai sama ada keuntungan penstabilan boleh diterjemahkan kepada pelaburan, eksport dan penciptaan pekerjaan yang berkekalan tanpa gangguan baharu kepada pengeluaran.
Tekanan ekonomi pasca-Pakistan semakin meningkat apabila syarikat multinasional mengurangkan operasi muncul pertama kali di Arab Presswire .